ข่าวอุตสาหกรรม

ผู้ที่ทำงานในการตรวจสอบพื้นผิวแอสเฟอริคัลอาจพบกับช่วงเวลาที่น่าหงุดหงิดเช่นนี้: เส้นทางแสงได้รับการตั้งค่าอย่างถูกต้อง CGH อยู่ในตำแหน่ง แต่ขอบสัญญาณรบกวนนั้นไม่คมเพียงพอ เหมือนถูกปกคลุมไปด้วยชั้นหมอก หรือคุณอาจเห็นขอบ "ผี" ที่ไม่ต้องการลอยอยู่ในพื้นหลังอย่างคลุมเครือ ณ จุดนี้ ปัญหาน่าจะอยู่ที่การออกแบบความถี่ของผู้ให้บริการ CGH ที่แยบยลที่สุดแต่ถูกมองข้ามได้ง่าย โดยพื้นฐานแล้วนี่คือกระบวนการ "การทำให้สัญญาณบริสุทธิ์" ในระดับทัศนศาสตร์ทางกายภาพ และสิ่งที่เราจะพูดคุยกันในวันนี้คือวิธีที่ CGH ใช้ "ความถี่พาหะ" เพื่อบรรลุศิลปะการกรองที่สวยงามนี้

ในด้านการตรวจสอบพื้นผิว Aspherical ความสามารถของ CGH (Constant Highlighter) เป็นที่ทราบกันดี โดยสามารถสร้างคลื่นอ้างอิงที่ตรงกับตัวอย่างที่วัดได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทำให้พื้นผิวโค้งที่ซับซ้อน "สามารถวัดได้" อย่างไรก็ตาม มีปัญหาเบื้องต้นซึ่งเป็นพื้นฐานมากกว่าความแม่นยำของพื้นผิว ซึ่งมือใหม่มักมองข้าม: ก่อนที่จะเริ่มการวัด คุณจะยืนยันได้อย่างไรว่าการวางแนวของกระจกที่ถูกวัดและ CGH อยู่ในสถานะที่ออกแบบตามทฤษฎี หากกระจกเอียงเล็กน้อย ไม่อยู่ตรงกลาง ไกลเกินไป หรือใกล้เกินไป ขอบสัญญาณรบกวนจะเปลี่ยนไป การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ตีความได้ง่ายว่าเป็นข้อผิดพลาดของพื้นผิว คุณคิดว่ามีปัญหากับพื้นผิวกระจก แต่จริงๆ แล้วเป็นเพราะการวางแนวไม่ถูกต้อง โครงสร้างตาแมวได้รับการออกแบบอย่างแม่นยำในระบบตรวจสอบ CGH เพื่อแก้ไขปัญหานี้

การบดรูปร่างพื้นผิวให้ถึงระดับนาโนเมตร เพียงเพื่อให้ได้ภาพที่ไม่ดีหลังการประกอบ ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่การเจียร แต่อยู่ที่ช่องว่างระหว่าง "การมองเห็น" และ "การประกอบ" ในเวิร์กช็อปการผลิตเลนส์แก้ความคลาดทรงกลม สถานการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องแปลก รายงานการตรวจสอบระบุไว้อย่างชัดเจนว่ารูปร่างพื้นผิว (PV) ตรงตามมาตรฐานอย่างสมบูรณ์ และ RMS จะถูกควบคุมภายในช่วงนาโนเมตร แต่หลังจากติดตั้งเลนส์แล้ว คุณภาพของภาพก็จะลดลง เช่น ความบิดเบี้ยว สายตาเอียง การเอียงระนาบภาพ และปัญหาอื่นๆ อีกมากมายที่เกิดขึ้น ปฏิกิริยาแรกของหลายๆ คนคือ: ข้อมูลการตรวจสอบไม่ถูกต้องใช่ไหม ปัญหาการประกอบ? การรบกวนสิ่งแวดล้อม? แต่มีความเป็นไปได้ ที่ละเอียดอ่อนกว่าและมองข้ามได้ง่ายกว่า—การส่งสัญญาณอ้างอิงใช้งานไม่ได้

"การทดสอบ CGH รายงานข้อผิดพลาดอีกครั้ง" "ขอบสัญญาณรบกวนไม่เสถียร" "เหตุใดความสามารถในการทำซ้ำจึงต่ำมาก"... หากคุณและทีมของคุณต้องรับมือกับพื้นผิวทรงกลมและรูปทรงอิสระทุกวัน ข้อร้องเรียนเหล่านี้เป็นสิ่งที่คุ้นเคยอย่างแน่นอน ปฏิกิริยาแรกของหลายๆ คนคือ: มีบางอย่างผิดปกติในตัว CGH เอง มีข้อบกพร่องในการออกแบบหรือไม่? ความแม่นยำในการผลิตไม่เพียงพอ? แต่ในความเป็นจริงแล้ว ในกรณีภาคสนามจำนวนมากที่เราพบ ผู้กระทำผิดที่แท้จริงมักไม่ใช่ CGH แต่มี "นักฆ่าที่มองไม่เห็น" ที่ถูกมองข้ามอย่างง่ายดายซึ่งซุ่มซ่อนอยู่ในทุกแง่มุมของงานในแต่ละวัน วันนี้เราจะเปิดเผยพวกเขาทีละคน

นับตั้งแต่เข้าสู่อุตสาหกรรมในปี 2018 ฉันมักถูกถามคำถามเดียวกัน: เหตุใดบริษัทด้านการมองเห็นในประเทศถึงแม้จะมีฮาร์ดแวร์ระดับโลก แต่ก็ยังประสบปัญหาในการส่งมอบผลิตภัณฑ์ระดับไฮเอนด์ คำตอบมักอยู่ใน "ช่องว่างความสามารถ" ที่ถูกมองข้าม กรณีที่เกิดขึ้นจริงสามกรณีต่อไปนี้เผยให้เห็น "ต้นทุนที่ซ่อนอยู่" ที่อุตสาหกรรมเลนส์ที่มีความแม่นยำจ่ายทุกวัน:

ในการประกอบและการปรับออปติคอลที่มีความแม่นยำ เรามักจะพบกับสถานการณ์ที่ "น่าอึดอัดใจ" นี้: ระบบย่อยที่ทดสอบนั้นไม่มีความสามารถในการสร้างภาพแบบอิสระ คลื่นที่ปล่อยออกมาจะมีความยุ่งเหยิงอย่างมาก และอินเทอร์เฟอโรมิเตอร์ก็ไม่สามารถระบุข้อมูลที่ถูกต้องได้ หากงานของคุณอยู่ในสถานการณ์ต่อไปนี้ คุณอาจคุ้นเคยกับความยุ่งยากของ "การทดสอบแบบปกปิด" นี้